Weekend

Ik lig in mijn tent, ergens op een klein campinkje op de Veluwe, midden in het bos. Er klinken stemmen van de mensen die bij het kampvuur zitten – vaste prik op zaterdagavond. Ik ben best moe. Vanmorgen was ik al om acht uur in Velp, om een rondje met Edwin over de Posbank te lopen. Een rondje van niet meer dan 17,5 kilometer, met daaronder echter enkele tropenkilometers. Mul zand – wat schreef ik daar na Texel ook alweer over? Het liefst zou ik Edwin de schuld van mijn vermoeidheid willen geven, door te zeggen dat hij vreselijk dwingend was en het tempo onmenselijk opvoerde, maar niets is minder waar. Er is tijd om even naar een uitzichtspunt te lopen en een buizerd weg te jagen die daar vlakbij net op z’n gemakkie in een dooie boom zat te zitten, er is tijd om na een slopend stuk mul zand te stoppen om even mijn schoenen te legen, en diverse keren zegt Edwin dat wandelen ook mag. Sterker, als we op het laatst over een paadje lopen tussen het mais door, zegt hij dat hij dit altijd zo’n prachtig stuk vindt (beleefdheidshalve houd ik mijn verbazing voor me), en over dit pad daarom nooit hardloopt. Tegen zoveel relaxtheid kan ik niet op – we wandelen. Rustig op weg naar de appeltaart van Monique.

De middag op de camping zijn de omstandigheden op z’n minst even genietenswaardig – maar het ‘echte’ geluksgevoel blijft uit. Ik bedenk dat je dat ook niet af kunt dwingen, soms is het er, op andere momenten is het er niet. En ik heb een prima middag en avond, ondanks de afwezigheid van dat gevoel van diepe tevredenheid. Mijn ouders komen langs, we drinken en eten en praten wat. Na het avondeten in het dorp en het afscheid van mijn ouders, wandel ik nog een rondje door het bos, maar ik duik daarna al snel mijn bed in. Oordopjes binnen handbereik, voor als het gepraat me zou verhinderen in slaap te vallen. De vermoeidheid overheerst echter, en ik zak al snel weg. Tot ik een geluid hoor, dat ik ken, maar niet kan plaatsen – waarschijnlijk doordat het een geluid is dat je niet direct verwacht in het bos en op een camping. Maar dan gaat het geluid over in muziek – het was het stemmen van een viool. De mensen die spelen, heb ik vaker gehoord op deze camping en op een zustercamping vlakbij Haarlem; het is een stel waarvan de een (ik geloof hij) accordeon speelt, en de ander (ik geloof zij) viool. Professionele musici, die zich hebben gespecialiseerd in Scandinavische volksmuziek. En dat is wat ze nu spelen. En dan is dat gevoel van geluk, een gevoel van ontroering misschien, er wél, meer is er niet nodig. Wat heerlijk, hoe comfortabel om zo lekker te liggen, op een simpele open plek in het bos, met mensen om mij heen die ik niet zie, die ik niet ken, maar met wie ik verbonden ben, alleen al door wat we op dit moment met elkaar delen. Als de muziek zwijgt, val ik direct in slaap.

De volgende dag zet het lekkere gevoel zich voort. Ik dwaal nu anderhalf uur in mijn eentje door het bos en over de heide. Het is stil, het is zonnig, ik loop maar wat voor me uit te lopen, zonder plan, zonder doel. Het is perfect. Net als de rest van de dag. Koffie uit het pruttelpotje is elke dag al een genoegen, maar naast het tentje in het gras smaakt de koffie toch echt nog beter dan thuis. De appeltaart van vandaag is niet gebakken door Monique (deze held stond daarvoor bij een temperatuur van boven de 30 graden Celcius op vrijdagavond in de keuken), maar door meneer A. Heijn – hij is bij mij achtergelaten door mijn ouders. Ik heb afgelopen vrijdag het laatst verschenen deel van het dagboek van Frida Vogels gekocht, en daar lees ik in. Geen lichte lectuur, maar zeer de moeite waard. ’s Middags vind ik zelfs nog de moed om wat te studeren. Lastige stof. Daarbij vergeleken is Frida Vogels een spannende detective… (en geloof me, daar heeft het absoluut niets van weg).

Een mooi weekend dus, dat bedoel ik maar te zeggen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hardlopen, kamperen. Bookmark de permalink .

2 reacties op Weekend

  1. Bos Haas zegt:

    wat kan echt gelukkig zijn toch mooi eenvoudig zijn …

  2. Marjanneke zegt:

    Dat komt dan goed over, het gezegde. Fijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s