Straf

Voor de baantraining begint, vraagt Marion me wat mijn plannen voor volgend jaar zijn. Ik zeg dat ik hoop komend jaar ergens 160 kilometer te kunnen lopen.
Dus je wilt steeds langer lopen?
Ja, nou ja, als het goed blijft gaan volgend jaar dus 160, en ooit hoop ik de Tor des Géants te kunnen lopen.
Hoe lang die dan is, vraagt Marion.
330 kilometer, in zes dagen?
Hm, zegt Patrick, doe dan maar meteen aan die woestijnloop mee. (Noot van de redactie: hij bedoelt natuurlijk de Marathon des Sables en denkt waarschijnlijk dat die zwaarder is dan de Tor.)
Nee, echt niet, ik haat hitte en ik haat zand, dus daar begin ik niet aan.
Maar dat is dan toch juist een extra uitdaging? meent een ander, ik weet niet meer wie.

Pas als ik op de fiets op weg naar huis zit, bedenk ik dat het bijna lijkt alsof sommige mensen denken dat uitdaging synoniem is aan straf. Maar ik loop toch echt niet om mezelf te straffen. Waarom zou ik, tenslotte?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Straf

  1. Elsa zegt:

    Mee eens: het moet natuurlijk wel leuk blijven.
    En lopen in een mooie omgeving is natuurlijk gewoon leuk!

  2. Gedeelde smart is halve smart. Gelukkig zie ik bij jou ook weer wat lichtpuntjes! 🙂

  3. mmmm. Zet ik ‘m bij de verkeerde post. 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s