Meevaller

“Het valt wel, maar niet mee,” pleegt mijn moeder in dit soort situaties te zeggen. Moeders hebben altijd gelijk. En dat het voor niks is, wil ook weer niet zeggen dat je het in de schoot geworpen krijgt. Ik vandaag niet in elk geval.

Het begin is rustig. Het wordt gezellig als ik word ingehaald door Karien en Esther, met wie ik een poosje samen op loop en mijn favoriete gespreksonderwerp deel: wat zijn de plannen voor komend jaar? Loopplannen dat is, uiteraard. Esther lijdt aan hetzelfde euvel als ik: wij willen het liefst alles lopen wat er te lopen valt, zeker als er vrienden en bekenden aan de start staan, maar moeten steeds weer concluderen dat ons lichaam daar – heel raar – kennelijk niet tegen bestand is.

Zij lopen een kortere afstand en gaan rechtdoor waar ik linksaf moet. Ik haak even aan bij Matthew en zijn loopmaat, maar, al verwacht ik dat zij eerder zullen finishen dan ik, het tempo mag op dit moment van mij wel iets hoger, en ik ga er voorbij. Een beetje op de gok. Ik probeer me in te houden, en loop steeds rustig naar een andere loper toe, en ga er dan voorbij. Ik heb inmiddels al een paar keer alle schermpjes op mijn Suunto doorgewandeld, maar heb kennelijk ooit bedacht dat als ik aan het trailrunnen ben, ik geen interesse heb voor mijn actuele tempo. Ik zie alleen de tijd, de afstand en de gemiddelde snelheid (die ik op mijn betere momenten ook uit die eerste twee zou kunnen afleiden). Die gemiddelde snelheid is laag, lager dan ik van mijzelf gewend ben bij een wedstrijd.

Na wat inhaalacties loop ik achter een tweetal dat een mooi tempo heeft voor mij, voor nu. Ik voel aan mijn water dat zij voor dit tempo veel minder moeite hoeven te doen dan ik, en weet dat ik hen straks zal moeten laten gaan, maar voor nu is het goed. Tot de eerste verzorgingspost, op 9 kilometer, blijf ik bij hen. Daar stoppen zij even om iets te drinken. Ik heb genoeg bij me, en loop door. Nu wreekt zich dat ik niet kan zien hoe snel ik loop. Ik versnel waarschijnlijk – dat voel ik wel, en ik zie ook wel dat de gemiddelde snelheid iets toeneemt, maar die is nog steeds te laag voor een tijd onder de 4 uur, en dat zit me toch ietwat dwars. Kilometers later komt het tweetal me weer voorbij. Ik wil hen laten gaan, maar vind het ook wel gezellig om mee te lopen, en haak al kletsend toch weer even aan. Dan struikel ik, en weet ik meteen dat het tempo omlaag moet.

Ondertussen verbaas ik me erover dat er van de kilometeraanduiding langs het parcours werkelijk niets lijkt te kloppen. Van de vorige keer dat ik hier liep, herinner ik me wel dat de afstand iets korter was dan volgens de organisatie, maar nu is het verschil wel erg groot. Bij het bordje 15, zit ik pas op 13,6. De gemiddelde snelheid volgens mijn horloge is een poosje 10,4 geweest, maar zakt vervolgens langzaam maar gestaag, tot uiteindelijk de 10,0 is bereikt.

Het is perfect loopweer, lekker fris, weliswaar grijs, maar weinig wind. Hier vaar ik wel bij. Jammer genoeg betekent dat niet dat het gemakkelijk gaat. De eerste helft gaat vrij aardig, maar daarna moet ik behoorlijk mijn best doen om er nog wat tempo in te houden. Ik kijk zo nu en dan hoe ver ik ben, en wat mijn gemiddelde snelheid is, en realiseer me dat ik op deze manier niet onder de 4 uur ga lopen, zelfs al is de afstand iets korter dan marathonafstand. Dat valt wat tegen, en toch merk ik dat ik tevreden ben over hoe ik het doe. Ik laat het tempo niet helemaal wegzakken, en ook al doen mijn benen pijn (over mijn voeten heb ik het niet – dat is vaste prik, dat die pijn doen), ik doe er niet te moeilijk over, en haal eruit wat eruit te halen valt. Het is dat het best een beetje zwaar is, maar afgezien daarvan is het best relaxt lopen zo, zonder me druk te maken over een eindtijd.

Als ik denk dat ik nog meer dan 5 kilometer te gaan heb, hangt er een bordje dat zegt dat we nog 3 kilometer moeten. Ik geloof dat dát het moment is waarop ik mij realiseer dat ik het ‘trailrunning’-programmaatje op mijn horloge, waar ik vandaag voor gekozen heb, waarschijnlijk nog op een gps-ontvangst van 1x per minuut heb staan, in plaats van 1x per seconde. Dat heb ik voor de lange bergloop van afgelopen zomer zo ingesteld om batterij te sparen, en heb ik nadien waarschijnlijk niet meer aangepast. Aha, dus niet de kilometeraanduidingen van de organisatie zijn onnauwkeurig, maar mijn horloge is dat.

Even later staat er een vrouw met een spandoek langs de kant. Hee, is dat niet…? Ja, dat is Anne met haar Kanjer-spandoek. Zie ik haar ook een keer in levenden lijve. Ik roep haar naam, en ook even de mijne, maar neem geen tijd om haar even fatsoenlijk te begroeten (sorry, Anne). Ik heb allang geen idee meer wat voor tijd ik zal lopen, maar ben toch nog wel zo fanatiek dat ik die zo goed mogelijk wil laten zijn. Vlak na Anne ga ik voor de tweede keer onderuit. De man die ik net voorbij ben gegaan, adviseert me om op te passen en de tocht rustig uit te lopen. Hij heeft gelijk, weet ik, maar ik loop langzaam weer bij hem weg. Even later lig ik weer. Inwendig schudt hij zijn hoofd, vermoed ik.

We lopen het bos uit, en moeten nog een kilometer naar de finish. Wat stukken verhard, nog een klein stukje door een parkje. Nu niet meer vallen, want nu zou dat wel eens pijnlijk kunnen zijn. Dit stuk is korter dan ik me van de vorige keer herinner. Verrassend snel zie ik het winkelcentrum voor me waar de finish is. Met 3:55 ben ik twee minuten langzamer dan twee jaar geleden, maar een stuk sneller dan ik onderweg steeds heb gedacht. Het valt soms wel degelijk mee, mam!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hardlopen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Meevaller

  1. djaktief zegt:

    Ik had je ergens kunnen tegenkomen daar, maar ik liep maar de helft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s