Saai

“Maar is dat dan niet saai?” Deze week werd de vraag me gesteld door een jonge loopster, die tot haar verrassing ontdekt dat er mensen zijn die verder lopen dan een marathon, terwijl ze zich nog niet kan voorstellen dat zij zelf ooit verder zal lopen dan een halve. En een paar weken geleden stelde een ervaren marathonloper mij dezelfde vraag toen ik in mijn eentje van Den Haag naar Haarlem wilde gaan lopen.

Ik weet nooit zo goed wat ik op deze vraag moet antwoorden. Ik kan natuurlijk glashard ontkennen dat hardlopen saai is – dat deed ik in het verleden, uit onbegrip, en ook een beetje uit ergernis, over mensen die altijd maar schijnen te moeten denken dat hardlopen een saaie sport is, of dat rondjes schaatsen op een ijsbaan saai is. Maar ik realiseer me inmiddels dat ik niet helemaal begrijp wat men met ‘saai’ bedoelt, zodat een ontkenning misschien niet op zijn plek is. Ja, hardlopen gaat relatief langzaam, en ja, je maakt in grote lijnen steeds dezelfde beweging, en ja, als je ver loopt, ben je misschien wat monomaan bezig, zij het volstrekt onschuldig. Hardlopen is ook beslist niet altijd en op elk moment leuk om te doen. Ieder die dat beweert, liegt volgens mij dat hij barst (of hij loopt niet hard of niet ver genoeg).

Maar saai? Ik weet niet. Zwaar ja, zwaar kan het soms zijn, verdomd zwaar zelfs. Een mooie omgeving kan afleiden van de zwaarte. Goed gezelschap ook. Sommigen zoeken afleiding in de vorm van muziek op hun hoofd. (Gek genoeg heb ik daar dan weer weinig begrip voor. Ga dan iets anders doen dan hardlopen, denk ik stiekem, als je niet genoeg hebt aan de omgeving waar je in loopt. Maar ik heb er natuurlijk in het geheel geen last van dat ze het doen, en op mijn keuzes valt vast ook van alles af te dingen.) De moeilijke momenten horen er echter ook gewoon bij, denk ik. Eind 2014 deed ik mee aan een zesuursloop op een baan, om eens te ervaren hoe dat was. Ik zocht de saaiheid (ja, hierop vond ik het woord wel van toepassing, geloof ik) bewust op. Dat viel niet mee. Ik had gehoopt in een soort trance te raken, een soort meditatieve bewustzijnstoestand waarin je nauwelijks besef hebt van het verstrijken van de tijd, maar ik bleef de minuten aftellen. Het duurde maar en duurde maar. Na afloop dacht ik: dit nooit weer. Inmiddels kan ik me voorstellen dat ik nog weleens zoiets zal doen, en mogelijk zelfs wat langer dan die zes uur.

Misschien is wat anderen saai noemen, voor mij wel een deel van de charme van het lopen. Ik ben heus niet vies van een snelle kick op zijn tijd, maar ben toch eerder een rustzoeker dan een thrillseeker. Lang lopen past bij die behoefte aan rust, denk ik. Lekker simpel, hoofd leeg, ene voet voor de andere, en maar doorgaan, doorgaan, doorgaan, uur na uur. Saai? Eentonig? Kom maar op dan, ik ben er niet bang voor.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hardlopen. Bookmark de permalink .

4 reacties op Saai

  1. Jos zegt:

    Ha Jacolien, ‘ wat is saai?’ is de kernvraag. Saai is (m.i.) niet vervelend of zwaar, maar meer eentonig of misschien wel oninteressant. In ieder geval is saai een persoonlijke definitie. 6 uur op een baan rondjes rennen lijkt mij uitstekend voorbeeld van saai, terwijl jij het weer heroverweegt (say what !?). Maar 6 uur in de bergen – of de omgeving van Hamoir 😉 – is voor mij echt niet saai, daar heb ik geen absoluut geen muziek bij nodig. Lange afstanden lopen met mede-lopers vind ik altijd leuker, alhoewel ik het ook in m’n uppie kan. Hoe zou ik dan Den Haag – Haarlem inschalen? Oninteressant? Nee, want nog nooit eerder gedaan. Eentonig? Nee, het is en blijft voor mij een mooie en bekende omgeving (duinen en strand). In m’n eentje? Nee, graag samen met iemand lopen. Niet perse om te praten maar wel om samen de ervaring te delen.

    • jacolien1965 zegt:

      Jos, ik weet niet of ik er helemaal hetzelfde in sta of over denk, maar ik weet ook vooral niet precies hoe het volgens mij zit of hoe het bij mij werkt.

      Toen mij woensdag de vraag werd gesteld, merkte ik een tweeslachtigheid in mijzelf op. Aan de ene kant zou ik het woord ‘saai’ niet gebruiken voor mijn ervaringen bij het lange lopen. Aan de andere kant dacht ik toch wel een beetje te snappen wat ze bedoelde, en kon ik dat ook wel beamen, alleen is dat wat zij dan misschien met saaiheid bedoelt, voor mij niet iets om uit de weg te gaan. Hoewel? Tot op zekere hoogte ook weer wel, door variatie aan te brengen in waar je loopt, door niet altijd in je uppie te gaan, door zo nu en dan een wedstrijd te lopen etc. Maar niet per definitie.

      Dat zou ook niet lukken, want je kunt het niet helemaal naar je hand zetten, zo blijkt me telkens weer. Zo had ik Den Haag – Haarlem inderdaad juist bedacht als ‘leuke’ manier om 60 km te lopen, maar had ik het die dag zo zwaar, niet alleen fysiek, maar (op z’n minst mede daardoor) ook mentaal, dat die tocht nou niet echt de kwalificatie ‘leuk’ verdiende. En geloof me, dan helpt een mooie omgeving nauwelijks.

      Saai is ook mentaal zwaar, denk ik, en daarom denk ik dat ik misschien toch wel snap wat men ermee bedoelt. Maar nogmaals: dat is niet iets om per se uit de weg te gaan. Sterker: het is deel van wat het lange lopen z’n aantrekkingskracht verleent.

      Zoiets.

  2. djaktief zegt:

    Lopers zijn interessante mensen. Je hebt jezelf bij je dus als het saai is dan ligt dat voor een groot gedeelte aan jezelf 😉 Ik mag ook wel graag samen met anderen lopen, maar het meeste loop ik alleen.

    Voor mij ligt de grens wel zo’n beetje op de marathon omdat ik fysiek niet tot verder rennen in staat ben omdat ik er zo’n 4,5 uur over doe. Wandelen deed ik ook nooit verder dan 40 km per dag (vierdaagse) maar dan was ik 8 uur onderweg en dat zou ik wel langer vol kunnen houden.

    Groetjes,

    Dorothé

  3. jacolien1965 zegt:

    Ha Dorothé,
    Ja, ik heb het wat dat betreft gelukkig goed met mezelf getroffen 😛
    Ik loop ook veel alleen, maar kan soms ook wat opzien tegen die ellenlange duurlopen in mijn eentje. En soms kies ik er dan voor om het toch maar gewoon aan te gaan, een andere keer probeer ik iets gezamenlijks te plannen. Verandering van spijs enzo…
    Groet,
    Jacolien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s