Nabeschouwing

Voor de liefhebber nog een soort van evaluatie van The Real Kick.

Uitrusting

Weer liep ik op de Ultra Raptors van La Sportiva. Eerder liep ik hier al de 80 du Mont Blanc, de Trail Verbier-Saint Bernard en de Sallandtrail op. En vast nog meer, oa een keer de Fantomes, maar dat weet ik niet zo precies meer. Wat een heerlijke schoen is dat toch! Jammer genoeg begint de bovenkant nu danig te slijten, zozeer dat ik me moet gaan oriënteren op een nieuw paar, hoewel de zolen nog wel een tijdje mee zouden kunnen, zo te zien. In hoeverre de bramenstruiken, waar ik telkens weer in verstrikt raakte en bleef hangen, aan deze slijtage debet zijn, weet ik niet. De braam is geen vriend van me, dat weet ik wel. Laatst ook al een gat in m’n tight, om over de schrammen en krassen maar niet te spreken.

In de dropbag had ik de Saucony Xodus, met wat uitgesprokener profiel, voor als het echt modderig zou zijn geweest. Niet nodig. Hannah liep op haar wegschoenen (niet uit naïviteit of onervarenheid, maar omdat ze van veel trailschoenen last krijgt) – dát zou ik nou ook weer niet aangedurfd hebben, maar zij liep er prima op.

De rugzak was, zoals gewoonlijk, de Salomon S-Lab huppeldepup 12 liter. Niet alleen omdat ik niet echt een alternatief heb, maar ook omdat dit nog steeds een heerlijk rugzakje is. De ritsen, althans: de runners, oxideren bij mij nogal, en tijdens de laatste lange training trok ik dan ook een runner van een rits af. Gelukkig heeft de kledingreparateur op de hoek er vakkundig een nieuwe op gezet.Van de twee zakjes aan de voorkant vul ik er een met een flesje sportdrank – in de waterzak wil ik alleen water. In het andere zakje zitten wat gels en repen. Ook in de zijvakken-met-rits heb ik eten voor het grijpen. Het nadeel van het flesje (dat links zit) is dat ik de rits aan de rechterkant haast niet meer dicht krijg als het eenmaal open is. Ik moet de stof even strak trekken om dat voor elkaar te krijgen, en door de fles, kan ik daar met mijn linkerhand nauwelijks bij. Gelukkig kon ik anderen vragen me daarbij te helpen (oei, om hulp vragen: moeilijk!). O ja, en het mondstuk van de slang van de waterzak kun je los bestellen. Heel fijn, want de mijne lekte, en zag er ook niet meer zo appetijtelijk uit, ondanks het alleen-maar-water-regime. Grappig: de nieuwe is wat softer, en dat geeft een heel andere bijtervaring, waarbij wat meer subtiliteit gewenst is.

Zoals gezegd, had Hannah een gps aangeschaft (de Garmin eTrex 30, als ik het goed onthouden heb). Zonder zo’n gps was deze loop (een ‘adventuretrail,’ volgens de organisator) eigenlijk nauwelijks te doen. Hannah en ik hebben allebei ook een Suunto Ambit 1, waarmee ook te navigeren valt. De batterij van de Ambit gaat, als je ‘m op z’n zuinigst zet, zo’n 50 uur mee, volgens de reviews, maar níet als je ‘m gebruikt om te navigeren! Uit ervaring wisten wij al dat de Ambit er, al navigerend, na een uur of 12 mee op zou houden. We gebruikten de Ambits als back up voor de Garmin. Ik heb de mijne bij de start aangezet, en na krap 13 uur hield deze ermee op (gelukkigerwijs juist toen we, na de tweede ronde, bij de verzorgingspost waren). Toen heb ik ‘m in m’n dropbag gestopt, en die van Hannah omgedaan. Alleen genavigeerd (vergeten de training aan te zetten), en na pak ‘m beet 10 uur had deze nog 25% batterijduur over.

Maar niet alleen vanwege de ontoereikende batterijduur is een horloge met gps niet ideaal voor deze loop. Het verschil in nauwkeurigheid met de Garmin is toch wel groot. De schaal op de Ambit is niet in te stellen (of wel?), en staat standaard op 1:50.000. Op de Garmin kon je inzoomen tot 1:2.000 (of nog verder?). En een groot nadeel van de Suunto Ambit is dat je alleen het lijntje van je eigen route ziet, en niet de overige paden en wegen. De Garmin, die van Hannah tenminste, geeft een kaart weer, en een behoorlijk gedetailleerde kaart, met daarop het lijntje van je route. Dat helpt enorm. Dus: ik ben om, ik wil ook zo’n ding. Alleen: een horloge heb je om je pols, die hand-held gps moet je, joh, in je hand houden. Dat is onhandig, zeker wanneer je met je stokken wilt lopen. Het grootste deel van de tijd vond Hannah dat niet nodig, en ze vond het ook wel leuk om te navigeren, dus hield zij de Garmin vast. Op het laatst wilde ze echter toch graag haar stokken gebruiken, en vond ik het niet meer dan redelijk dat ik dan de gps zou hanteren. Maar dat is dus kut, als je ook met je stokken zou willen lopen. Voor tips houd ik me aanbevolen.

Eten en drinken

Jaha, dat ging best goed deze keer! Ik heb twee boterhammen met ontbijtkoek gegeten en vier krentenbollen met kaas! Drie gels (twee espresso-love en een salted caramel), een snelle jelle, zo’n heerlijke eat natural met amandel, abrikoos en een yoghurt-coating, nog iets zonnatuurlijks, ennuh, dat was het wel wat mijn eigen voorraad betreft, geloof ik. Verder bij de posten een heleboel snickertjes, twixen, kitkats en zo, en boterhammen met kaas, en zoute pinda’s. En dan had ik natuurlijk nog een paar kilo eten bij me (gelukkig deels in de dropbag) die ik weer mee naar huis genomen heb.

Qua drinken had ik natuurlijk water bij me, en sportdrank: eerst isostar, toen iets van de organisatie (buuf? buff? moet ik opzoeken), en tot slot GU energy sinaasappel (daar had ik jammer genoeg nog maar 1 tabletje van, verreweg het lekkerst). Bij de posten: cola, cola, cola. O, en een flesje malt-bier, dat was ook erg lekker. Bij de allerlaatste, onbemande, post vergeten het flesje nogmaals te vullen. De laatste pak ‘m beet anderhalf uur had ik geen drinken meer. Geen ramp, als het dat wel was geweest, had ik Hannah wel gevraagd, maar nu dacht ik: doorlopen maar.

Pijntjes en andere ongemakken

Blaren krijg ik altijd, welke schoenen ik ook draag. Deze keer had ik mijn voeten ingesmeerd met vaseline om blaarvorming te voorkomen. Ik telde tien blaren na afloop – dat aantal overtuigt me nog niet direct van het nut van smeren tegen blaren. Bovendien vind ik het eigenlijk maar smerig spul, vaseline.

Tegen schuurplekken smeer ik bepaalde delen van het lichaam in met de lekker vette huidcrème van Weleda (als ik mijn voeten nog een keer invet, dan doe ik dat ook hiermee – dat ruikt en voelt een stuk lekkerder dan vaseline). Heeft weer goed gewerkt. Geen Bodyglide voor mij. Overigens ontdekte ik na afloop wel een paar schuurplekjes, maar daar had ik tijdens het lopen geen last van.

De heup hield zich goed. Tot mijn verrassing had ik wat last van m’n linker hamstring – dat is de verkeerde kant, waar ik normaal gesproken geen last van heb. Maar dat mocht eigenlijk geen naam hebben.

Dat het met het eten zo goed ging, zegt eigenlijk al genoeg: pas in het laatste deel kreeg ik wat last van m’n darmen en maag. Niks te klagen, eigenlijk. En net als bij de Trail VSB moest ik vooral ’s nachts om de haverklap plassen. Lastig, maar bepaald geen ramp – hoewel het door de hurken gaan steeds pijnlijker werd.

De spierpijn achteraf was aanzienlijk. Het is nu een week later, en ik ben nog steeds bekaf. Maar even kijken of een massage deze week erin zit, dat zou weleens kunnen helpen om de vermoeidheid ‘los te weken’ of zoiets.

De loopervaring

Het samen lopen met Hannah ging goed en was fijn. Zoals tot nu toe eigenlijk steeds, maar dit was de eerste keer dat we echt van tevoren hadden afgesproken bij elkaar te blijven (nou ja: afgezien van een paar gezamenlijke trainingen dan – zou een beetje raar zijn als we elkaar daarbij uit het oog zouden zijn verloren). Hannah is van ons de betere (= snellere) loper, hoe hard ze dat ook ontkent, maar ik geloof dat ze het niet erg vindt om nét iets langzamer te lopen dan ze zou kunnen. En daar kan ik dan weer van leren; ik ben, vrees ik, toch iets prestatiegerichter…

Het loopje zelf vond ik geweldig! Niet helemaal zo mooi als in de bergen lopen, maar als beduidend-dichter-bij-huis-alternatief buitengewoon geslaagd. Ik vond het wel vrij prijzig, maar voor het inschrijfgeld heb je óók twee nachten lang een luxe kamer, met een goed bed, douche en wc, tot je beschikking, plus ontbijt. Oké, dat je ervoor kiest om die tweede nacht door het bos te gaan lopen dwalen in plaats van in dat bed te gaan liggen, dat is dan jouw probleem ;). Moet je maar een beetje doorlopen. Verder: een sympathieke sfeer, enthousiaste organisator, een overdadige verzorging, en gewoon heerlijk bijna een etmaal lang buiten spelen in een best-wel-mooie omgeving. Wat wil een mens nog meer?

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hardlopen. Bookmark de permalink .

11 reacties op Nabeschouwing

  1. djaktief zegt:

    Manlief heeft voor zijn Garmin een fietssteun. Misschien is er ook iets dergelijks om je Garmin aan een loopstok te bevestigen. Bij deze zaak zijn wij een paar keer goed geholpen met navigatie-apparatuur en toebehoren http://www.gps.nl/ Verder bestaat er van spibelt een armband waar je makkelijk iets in kunt stoppen. Dat is dan snel even terugschuiven en je ziet weer waar je gaat http://www.spibelt.nl/spiband-pols-en-enkelband/47-spiband-reflecterend-small.html

    Groetjes,

    Dorothé

  2. jacolien1965 zegt:

    Dank voor de tips, Dorothé. Die spibelt is misschien wel iets voor mij. Al zou ik er dan ook voor kunnen kiezen een van de voorvakjes op m’n rugzak ervoor vrij te houden (dat had Hannah)… Je blijft denk ik wel een beetje zitten met het pakken en terugstoppen, en dat je dan je stokken even in een hand moet houden, of aan de lussen moet laten bungelen. Soms, heel soms, biedt fietsen dus toch voordelen boven lopen 😉

    • djaktief zegt:

      Je hebt ook van die Iphone armbanden. Knip de armband eraf maak klittenband eraan en klittenband aan rugzak of kleding. GPS ondersteboven erin en je hoeft alleen even de onderkant naar je toe te trekken om door het venster te kijken waar je zit. Deze oplossing bedacht ik vandaag op de fiets toen ik een hardloper tegen kwam 😉

  3. ik zou eerder aan maps.me of zo op je telefoon denken (=standalone gps software)… die moet je toch mee zeulen en in vliegtuigmode houd die het ook wel lang uit ? Eventueel met een backup powerpack … Fijn lees voer weer ( met terug werkende kracht tot laatste compliment 😉

  4. Elsa zegt:

    ” Oké, dat je ervoor kiest om die tweede nacht door het bos te gaan lopen dwalen in plaats van in dat bed te gaan liggen, dat is dan jouw probleem ;)…”
    Hahaha, je weet het weer mooi te vertellen.
    Wat betreft je blaren zou je ook eens naar je sokken kunnen kijken. Er zijn een soort gevoerde sokken op de markt, die de kans op blaren verminderen doordat de twee stoflaagjes langs elkaar glijden in plaats van langs je huid.

  5. jacolien1965 zegt:

    Ja, dank je wel ook voor die tip. Ik ben allang van plan om eens sokken van Drymax aan te schaffen, daar zijn ook een paar vrienden enthousiast over, maar bedenk dat altijd pas weer als het te laat is.

  6. Herwin Weststrate zegt:

    Voor de GPS zou je eens kunnen zoeken naar van automatisch oprolkoord (ik wilde even op google zoeken hoe zoiets eigenlijk heet, blijkt het gewoon een echte naam te zijn, maar het wordt blijkbaar ook verkocht onder de naam (sleutel)retractor), waarmee je het aan de band van een rugzak kunt bevestigen. Als je hem nodig hebt kun je het koord wat uittrekken en het lezen, daarna rolt het zichzelf weer op en schudt het een stuk minder tijdens het lopen. Je hebt immers niet continu je GPS in beeld nodig.

    Blaren kunnen heel erg diverse oorzaken hebben, waarbij ook de manier van voorkomen kan verschillen. Als je blaren krijgt omdat je schoenen (en dus ook je voeten) vanaf buiten nat worden kan het invetten prima helpen (al zijn daar ook betere middelen dan vaseline voor te vinden). Bij blaren door wrijving helpt invetten al iets minder, maar als je veel door erg los zand loopt (strand), dan heb je weer de kans dat het zand door je schoenen naar binnen komt, als je dan je voeten ingevet hebt blijft het lekker aan je voeten kleven en veroorzaakt het zo alleen maar meer wrijving. Heb je nogal last van zweetvoeten en vet je je voeten in? Dan kan het zweet niet weg en blijven je voeten juist extra vochtig en warm, en dat werkt ook weer blaarvorming in de hand.
    Als je blaren wilt voorkomen is het dus zaak eerst te onderzoeken wat precies de blaarvorming veroorzaakt, en pas dan kun je gericht actie ondernemen. Mocht je nog aan komende editie van de Sallandtrail meedoen, dan wil ik best na tijd even kijken of ik zo de oorzaak kan ontdekken. Mocht je zelf op ontdekkingsreis willen, dan kan ik het boek “Fixing your feet” van John Vonhof erg aanraden, als je even op internet zoekt kom je ook wel een website tegen waar de meest basale samenvatting van het boek (legaal) op staat.

  7. jacolien1965 zegt:

    Ha die Herwin,
    Dank je zeer voor je uitgebreide reactie/adviezen. Dat oprolkoord is misschien niet zo’n slecht idee (al zou ik even niet weten hoe je zo’n gps eraan zou moeten bevestigen; maar waarschijnlijk heb je daar dan wel weer een of ander hoesje voor).
    Wat de blaren betreft: ik had zelf ook al bedacht, dat vaseline en ander spul waarschijnlijk vooral werkt ter voorkoming van blaren die door wrijving ontstaan, terwijl de meeste van mijn blaren eerder komen door druk. Ik heb vooral onder/tussen mijn tenen blaren, doordat ze over elkaar geduwd worden. Ik zal een googelen op die John Vonhof – al ben ik eerlijk gezegd geneigd om het probleem maar gewoon te beschouwen als iets dat er nu eenmaal bijhoort…
    En nee, ik laat de Sallandtrail aan me voorbijgaan wegens andere leuke activiteiten. Heb bedacht dat ik dan maar alleen de oneven jaren in Nijverdal aan de start sta ;). Jij dan: lopen, of verzorgen?
    Groet!

    • Herwin Weststrate zegt:

      In mijn herinnering hebben de meeste van dat type GPS-en wel iets van een haakje of lusje om ze makkelijk mee vast te kunnen maken. Ik moet toegeven dat mijn ervaring met die dingen ook heel erg beperkt is, dus pin me er niet op vast. Mocht je wat geocachers kennen, dan zou daar ook eens je vraag uit kunnen zetten, volgens mij is dat wel de groep grootgebruikers van dit type GPS.
      Blaren bij de tenen zijn vaak een teken van schoenen die net niet lekker passen. Zo kan het zijn dat schoenen net te klein zijn waardoor tenen op elkaar gedrukt zitten, net te groot waardoor je voeten te veel bewegen en zo je tenen steeds tegen de voorkant stoten. Of juist te smal bij je voeten, waardoor je tenen wat opgepropt zitten. Of je tenen zitten van nature wat over elkaar, waardoor siliconen teenspreiders (waarvan ik weet dat ze bestaan, maar ze nog nooit in het echt heb gezien) weer een uitkomst zouden zijn. Zoals ik al zei: het is een stuk makkelijker om er even in het echt naar te kijken.
      Ik zit er zelf over te denken om eind december nog een hardloopwedstrijdje hier in de buurt mee te lopen, waarbij het een uitdaging gaat worden om die 5 kilometer binnen de 30 minuten af te leggen. Het antwoord op je laatste vraag laat zich denk ik wel raden (al sta ik waarschijnlijk weer op het punt waar de 75km de extra lus moet maken, telt dat als verzorging?) Toen de inschrijving open ging wist ik dat meer dan een rustige 25 kilometer er zeker niet in zou gaan zitten, maar bij zoiets vind ik dan een verzorgingspost onderweg niet zo heel hard nodig, dan loop ik net zo lief even mee met een van de verkenningstochten, of met een GPS-lijntje. Het heeft toch wel zo z’n voordelen om er in de buurt te wonen.

  8. Jannet zegt:

    Als ik dan nog even als mosterd na de maaltijd mag reageren op de blaren: al eens tenensokken geprobeerd? Die heb ik vaak aan bij lange wedstrijden, soms nog met een extra normaal paar sokken erover om wrijving te voorkomen. Wel zorgen dat je schoenen dan groot genoeg zijn. Ik had ook altijd last van blaren tussen mijn tenen maar met die tenensokken heb ik er nooit meer last van gehad. Ook elke dag insmeren met glycerinekampferspiritus helpt om de huid steviger en weerbaarder tegen blaren te maken. En verder smeer ik mijn voeten en schuurplekgevoelige plekken altijd in met Sudocrem. Eigenlijk voor schrale babybilletjes maar als je die niet hebt mag je er ook andere lichaamdelen mee insmeren 🙂 Helpt tegen schuurplekken maar ook om schuurplekken te herstellen.
    En om die GPS makkelijk mee te nemen: gewoon altijd op stap met Hannah? Jullie zijn een goed team dus dat lijkt me dan de handigste oplossing 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s